عبدالملكيان ( 1331 ) محمّد رضا عبدالملكيان ، فرزند شامراد ، در سال 1331 هجرى شمسى در شهر تاريخى نهاوند ديده به جهان هستى گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآن‌پس براى ادامهء تحصيل راهى تهران شد و به دانشگاه راه يافت و در رشتهء كشاورزى به تحصيل پرداخت و پس از گذراندن مراحل تحصيل فارغ التّحصيل گرديد و به دريافت مدرك مهندسى كشاورزى توفيق يافت . عبدالملكيان از سال 1357 تا 1363 در مؤسسهء تحقيقات اجتماعى دانشگاه تهران به كار پرداخت و از سال 1364 به سازمان تحقيقات آموزشى و ترويج وزارت كشاورزى انتقال يافت و هم‌اكنون در آنجا به انجام‌وظيفه اشتغال دارد . عبدالملكيان سال‌هاست كه با مطبوعات همكارى نزديك دارد و اشعارش در مجلّه‌ها به چاپ مىرسد . وى در شعر از قالب كلاسيك و نو هر دو استفاده مىكند و در اين رهگذر از قريحه و استعداد كافى برخوردار مىباشد . عبدالملكيان در سرودن شعر به گويش محلّى و روستايى توانايى كامل دارد و مجموعه‌اى از اشعار روستايى او با نام « آواز دهل‌آبادى » آماده چاپ مىباشد و آثار ديگر او عبارت است از : مَه در مِه ( 1354 ) ؛ ريشه در ابر ( 1366 ) ؛ ردّ پاى روشن باران ( 1374 ) ؛ رباعى امروز ( رباعيّات شاعران معاصر ، 1366 ) ؛ نوار كاست مهربانى با صداى خسرو شكيبايى .